Over Sternzeit Design
Hallo,
Mijn naam is Markus Paulke en ik ben de oprichter van Sternzeit Design.
Als je dit leest, heb je blijkbaar interesse in ons – dat vinden we geweldig en daar willen we je alvast hartelijk voor bedanken!
We beginnen eerst met de korte versie, zodat je snel een overzicht krijgt. Als je nieuwsgierig bent naar wat je hier leest of als je even wat tijd wilt doden, vind je iets verderop de Director’s Cut 😉
Wie zijn wij en waar komen we vandaan?
Wij zijn een familiebedrijf uit Berlijn met familiebanden in Polen en een sterke band met Brandenburg. In ons kantoor in Berlijn bedenken en ontwikkelen we onze ideeën, die we vervolgens in Brandenburg en Polen produceren, testen, fotograferen en verzenden.
Wat doen we?
Wij willen je een echt alternatief voor de massamarkt bieden. Tijdloos, strak, extravagant en duurzaam, met de mogelijkheid om alles naar eigen wens te personaliseren. Op bestelling gemaakt, maar snel geleverd. Topkwaliteit tegen eerlijke prijzen. Dit alles combineren we met een service die ook na de aankoop nog scoort. En wel met duurzaamheid die is gebaseerd op een lange levensduur, repareerbaarheid en lokale herkomst, in plaats van op greenwashing. Wat betekent dat? Bijvoorbeeld dat we alle retourzendingen verzamelen, opknappen en één of twee keer per jaar verkopen in een B-stock-uitverkoop. Of dat we losse onderdelen beschikbaar stellen en helpen bij reparaties.
Waarom doen we dit?
Omdat we er plezier in hebben tijdloze meubels te ontwerpen die geïnspireerd zijn door de elegantie en esthetiek van Mid-Century, de helderheid en functionaliteit van het Bauhaus en de kleuren van de popart. En omdat we vinden dat mooie meubels je leven mooier moeten maken en dat het ook mogelijk moet zijn om ze indien nodig aan te passen aan je individuele behoeften.
Waarom we geen dinosaurussen meer verkopen en Queens Gambit …
Kort nadat ik 20 was geworden, bedacht ik dat het tijd was voor mijn eerste eigen stekje. In die tijd zocht je nog in kranten en zie daar: een oud gebouw, een achterhuis, geweldige locatie maar in erbarmelijke staat! 10 van de 12 appartementen stonden leeg, alleen op de begane grond woonde een ietwat eigenaardige oude dame en direct naast haar de moeder van Angela Merkel (ach, Berlijn ten voeten uit). Ik bekeek alle leegstaande appartementen en koos toen voor de bel-etage (ja, ik heb het hier over Berlijn aan de Spree – maar dan in 2001).
Mijn vader was al in de DDR zelfstandig ondernemer en renoveerde woningen. Muren behangen, vloeren schuren, parket leggen, ramen en deuren vervangen, badkamers betegelen – dat heb ik me in de loop van de tijd tijdens de vakanties eigen gemaakt en na een tijdje rechtvaardigde het resultaat van mijn werk zelfs het feit dat ik er ook wat geld voor kreeg. Dus waagde ik me op eigen houtje aan de renovatie van mijn kamer.
Iets minder dan zes maanden later was ik klaar en nu moest ik alleen nog meubels aanschaffen. Helaas was mijn bankrekening net zo leeg als de woning en waren de meubels die ik het mooist vond helaas veel te duur. Saarinen, Eames, Jacobsen en co zijn helaas niets voor stagiaires of starters in de ambachtelijke sector. Zou ik mijn meubels misschien zelf kunnen bouwen? Proberen kan geen kwaad... Een bed, een eettafel en een paar planken waren snel in elkaar gezet en ik vond het ook nog eens leuk! Zou ik hier in de toekomst misschien zelfs mijn geld mee kunnen verdienen? Kort daarna rondde ik mijn opleiding fysiotherapie af en wist ik al dat ik eigenlijk meubels wilde maken.
Hoe moest ik beginnen? Aangezien mijn spaargeld in de renovatie van mijn appartement was gestoken, zat een werkplaats of een winkel er niet in. Dus besloot ik als 'semi-legale ambulante' handelaar op stations en rommelmarkten de handelswereld te betreden. En omdat bedden en eettafels wat onpraktisch waren voor een mobiele kraam, koos ik voor een 3D-houten dinosaurusskelet als eerste product. Geen idee waarom ik dacht dat dat een goed idee zou zijn. Misschien omdat ik een grote fan ben van Star Trek en Jurassic Park en de Enterprise NCC 1701-D me toch iets te complex leek om als 3D-houten puzzel te bouwen.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik kocht een kleine elektrische figuurzaag, maakte de eerste 3D-skeletten van hout en ging vervolgens met mijn eerste dino’s naar het Ostbahnhof in Berlijn. De eerste dag verkocht ik er geen enkele, en de tweede dag ook niet. Ik kreeg het gevoel dat ook mijn kleine dinosaurussen heel snel zouden uitsterven en dat ik misschien toch beter als fysiotherapeut kon gaan werken. Maar op de derde dag lukte het dan toch: ik had daadwerkelijk 1 dino verkocht! Ik dacht dat dit de doorbraak zou kunnen zijn – dat was het niet. Pas later kwam ik erachter dat mijn moeder iemand had gestuurd om de dino te kopen – oei, dat was lief bedoeld, maar deed toch pijn.
Nou ja, er gebeurt veel in Berlijn en zo kwam het dat ik kort daarna min of meer per ongeluk (en omdat het met die eerste houten bouwpakketten eerlijk gezegd niet zo goed ging) een schoonmaakbedrijf oprichtte. Dat ging een paar jaar best goed, totdat in 2009, in de nasleep van de vastgoedcrisis, ook op de Berlijnse vastgoedmarkt een paar resetknoppen werden ingedrukt en een hoop waarde in korte tijd in rook opging. Helaas verdwenen daarmee ook mijn klanten en mijn schoonmaakbedrijf.
Maar omdat het schoonmaakbedrijf 3-4 jaar goed had gedraaid, had ik wat geld kunnen sparen en dacht ik dat het tijd was voor een tweede poging in de interieurontwerpbranche. Ik vond een vervallen pand (maar op een goede locatie) in Prenzlauer Berg en ik had immers al ervaring met renoveren. Ik kocht oude meubels op eBay en rommelmarkten en restaureerde ze om ze vervolgens in mijn winkel weer te verkopen. Gelukkig ging dat iets beter dan met de dino's. Ik kon mijn huur (meestal) op tijd betalen en had plezier in wat ik deed. Na 5 jaar liep het huurcontract af en het vriendelijke beheer vond dat een huurverhoging van 85 % een redelijke en eerlijke maatregel was, nadat ik de winkel op eigen kosten had opgeknapt. Ik rekende even na en mijn rekenmachine adviseerde me om te verhuizen.
Aan de rand van Berlijn vond ik toen een oude schuur waar ik mijn spullen opsloeg en nadacht over hoe het verder zou kunnen gaan. Vanaf dat moment wilde ik alleen nog maar mijn eigen ideeën uitvoeren en die vervolgens online verkopen, om de huisbaas-haaien uit de weg te gaan. Het ging beter dan verwacht. Al snel werd de schuur te klein en verhuisden we naar een groter magazijn. Van 'ik' wordt vanaf nu 'wij', want vanaf hier kun je spreken van een team.
Zo ging er wat tijd voorbij en op een dag kreeg ik een telefoontje van een aardige kerel genaamd John, die me vroeg hoeveel Retrostar Fauteuil -banken we op voorraad hadden. Ik zei hem dat we er zoveel konden maken als hij wilde. Dat vond hij blijkbaar wel leuk, want hij zei dat ze veel meubels nodig hadden voor een productie die ze in opdracht van NETFLIX in Berlijn zouden draaien. Ik dacht instinctief aan een gek met te veel tijd, want in Berlijn hebben veel mensen zogenaamde 'projecten'.
Gelukkig was John geen gek, maar een superaardige medewerker van X-Films, en kort daarna mochten we diverse, fantastisch mooie sets van de in Berlijn opgenomen Netflix-serie Queens Gambit onze meubels inrichten en zelfs even bij de opnames komen kijken. Dat was op zich al geweldig, maar het feit dat Queens Gambit nog eens een coole serie werd en talrijke prijzen in de wacht sleepte, zoals de Golden Globe, de Emmy en de DGA (beste setontwerp!), maakte het nog mooier. Gelukkig vond X-Films de samenwerking met ons net zo leuk als wij, en dus mochten we in het najaar van 2022 opnieuw meewerken aan een bioscoopfilmproject en kijken we uit naar wat de toekomst nog meer in petto heeft.
Wat valt er nog meer te zeggen? In Oostenrijk hebben we het prachtige Arx-Hotel van Manuel en Anna Veith mogen inrichten met onze meubels. Voor evenementenbureau Openers uit Berlijn zorgen we regelmatig voor een flinke dosis kleur tijdens hun evenementen, bijvoorbeeld voor Spotify. En ondanks de Brexit staat het grootste deel van onze meubels nog steeds in Londen en hebben we helaas nog steeds geen distributie in Japan. Het had erger kunnen zijn.
